Asielopvang: tussen draagvlak en uitvoering
Het eerste deel van de avond draaide om de asielopgave in Hilversum en de uitvoering van de spreidingswet. Wethouder Bart Heller (GroenLinks) schetste de situatie: de gemeente heeft samen met inwoners een beleidskader ontwikkeld en meerdere locaties onderzocht. Uit het participatietraject werd destijds de conclusie getrokken dat Hilversum kiest voor meerdere kleinschalige opvanglocaties. “Ik hoopte op een vliegende start, maar door factoren buiten onze macht is er nog niet iets gerealiseerd”. Vooral de beleidswijziging bij het COA dat alleen grotere opvanglocaties (vanaf 300) ondersteuning krijgen en kleinere niet, leidt tot een dilemma: vasthouden aan kleinschaligheid of meebewegen om opvang in samenwerking met het COA mogelijk te maken.
Uit het publiek kwamen uiteenlopende reacties. Sommigen pleitten voor het vasthouden aan het bestaande en zorgvuldig tot stand gekomen beleid, anderen wezen op de noodzaak om pragmatisch te zijn. Ook ervaringen uit andere gemeenten werden gedeeld, waar plannen strandden door gebrek aan draagvlak.
Een belangrijke rode draad was participatie. “Mensen zijn bang voor het onbekende, maar in gesprek zie je dat dat kan kantelen”, zegt Yaghoub Sharhani als hij vertelt over zijn goede ervaring met kleinschalige opvang in Crailoo destijds. De buurt was heel betrokken. Volgens hem vraagt opvang om continuïteit en duurzame inbedding in de wijk: “Niet noodopvang hier en noodopvang daar, maar investeren in langdurige relaties.”
Terug met dit dilemma naar het ministerie? Hilversum/Wijdemeren zal toch niet de enige gemeente zijn waar dit speelt. Tegelijkertijd werd vanuit de zaal benadrukt dat de gemeentepolitiek duidelijke keuzes moet durven maken.
Fietsen en mobiliteit: keuzes in de openbare ruimte
Na de pauze ging het gesprek verder over mobiliteit, met de fiets centraal. Marjolein van Dillen, voorzitter van de Fietsersbond afdeling Hilversum, benoemt drie wensen: meer 30 km-zones, betere bereikbaarheid van voorzieningen en een sterker fietsnetwerk voor langere afstanden. Hoewel plannen bestaan, verloopt de uitvoering volgens haar traag.
Vanuit de zaal klonk een tegengeluid van Hidde Fennema (fractievoorzitter VVD Hilversum). Volgens hem is er de afgelopen decennia juist veel geïnvesteerd in fietsvoorzieningen. “Dat deze stad niet goed voor fietsers zorgt, herken ik echt niet,” gaf hij aan. Tegelijkertijd erkende hij dat er altijd ruimte is voor verbetering.
Sprekers benadrukten dat mobiliteit vooral een ruimtelijk vraagstuk is. “Het is geen vervoersvraagstuk, maar een ruimtelijke ordeningsvraag,” werd gesteld. Voorbeelden uit andere steden laten zien dat duidelijke keuzes leiden tot meer leefbaarheid.
Ook lokale ervaringen kwamen aan bod, zoals de herinrichting van de Gijsbrecht. Die wordt gewaardeerd, maar roept ook vragen op over veiligheid en balans tussen verschillende gebruikers. Tegelijkertijd werd gewaarschuwd tegen het neerzetten van tegenstellingen. Erik van Marissing van het Urban Cycling Institute: “Dé fietser en dé automobilist bestaan niet, we zijn allemaal gebruiker van dezelfde ruimte en soms in verschillende rollen. We moeten kijken naar wat is op welke plek het meeste nodig”.
De discussie leidde tot veel ideeën uit het publiek, maar ook tot de vraag waar de prioriteit moet liggen. Keuzes maken blijft ook hier onvermijdelijk.
Een avond vol gesprek en verschillende perspectieven
Het Politiek Café liet opnieuw zien dat lokale politiek leeft in Hilversum. De avond bood ruimte voor inhoudelijke discussie én verschillende perspectieven, met een actief en betrokken publiek. Na afloop werd er onder het genot van een drankje nog volop nagepraat. Een teken dat de thema’s niet alleen actueel zijn, maar ook echt raken.
